અન્ધ આંખો નુ અજવાળુ-44

અન્ધ આંખો નુ અજવાળુ.

44.

“રંજન, તેં તો મારી સાથે નો સંબન્ધ કાપી નાખ્યો છે, તેમ છતા મને તારી ચિંતા રહી છે. આજે તારા પતિ અરુણેજ મને એના વતી પણ તારી ચિંતા નો ભાર ઉપડવા કહ્યુ છે એટલે આજ ની આ મિટિંગ હું સંચાલન કરુ તો તને વાન્ધો ન હોવો જોઇએ.”ભાર્ગવસાહેબે શરુઆત કરતા કહ્યુ.

રંજન ક્ષોભ અનુભવતી નિચુ જોવા લાગી,

“તમે તમારે ચલાવો સાહેબ,એ નહી બોલી શકે.તમે ગમેતેમ પણ એના પિતા છો.એની ચિંતા કરવા નો તમારો અધિકાર છે.”દેવકુંવરે કહ્યુ.

“રંજન, તને કબુલ છે બેટા..?સંકોચ વગર કહેજે.” ભાર્ગવે ફરીથી કહ્યુ.

રંજને માથુ ધીમે થી હલાવી સમ્મતિ આપી.

“તો , વાત એવી છે કે અરુણ અને રંજને સંજોગો વશ, અને ખાસ કરી ને રંજન ઉપર થી બદમાશો નુ વાદળ દૂર કરવા આ લગ્ન કરવા પડ્યા હતા, અરુણ ને એમા કોઇ સ્વાર્થ ન હતો. તો રંજન ને પણ અરુણ મા કોઈ રસ ન હતો.બન્ને એક રીતે કહીયે તો સંજોગો ના શિકાર હતા, “ભાર્ગવે કહેવા માંડ્યુ.

“રંજને તેના દુષિત આયોજનો ઘણા કરી જોયા, પણ હવે તેને સમજાયુ છે કે એ બધા ઉધામા ખોટા હતા,હવે તે સ્થિર થઈ ને જિવવા માગે છે, અને તેની પસન્દગી ના યુવાન કિશોર સાથે પોતાનુ જિવન જોડવા માગે છે.. કિશોર એમા સમ્મત છે. ખરુ કિશોર..?’ભાર્ગવે કહ્યુ.

” જી હા, મેં અને રંજને ધન પ્રાપ્તિ માટે કેટલાક ગેરમાર્ગો વિચાર્યા હતા, પણ રંજન ને અને મને પણ એના કડવા અનુભવો થયા છે, હવે અમે બન્ને એ બધુ છોડી ની સારા નાગરિકો તરીકે જિવવાનુ નક્કી કર્યુ છે, “કિશોરે કહ્યુ.

“રંજન..! તને અરુણ પસંદ નથી..?હું તો ધારતી હતી કે તું અરુણ સાથે સુખી છે…!”દેવકુંવરે જરા આઘાત પામતા કહ્યુ.

“એ તારો ભ્રમ હતો., રંજન માત્ર એક યોજના હેઠળજ અરુણ ને પરણી હતી, અને અરુણે પણ એને બદમાશો થી બચાવવાજ આ લગ્ન કર્યા હતા.” લખધીરે દેવકુંવર ને સમજાવતા કહ્યુ.

“તો હવે..?”દેવકુંવરે પુછ્યુ.

“અરુણે રંજન ને આ લગ્ન બન્ધન માંથી મૂક્ત કરવા નુ વિચાર્યુ છે, એને એ પણ ખબર છે કે રંજન ને કિશોર તરફ સોફ્ટકોર્નર છે, એટલે હવે એ બન્ને એ લગ્ન કરવા નુ વિચાર્યુ છે. “ભાર્ગવે કહ્યુ.

“જો અરુણ ને વાંધો ન હોય તો આપણે બધા મળી ને રંજન અનેકિશોર ના લગ્ન કરાવી આપીયે, એવો વિચાર મને આવ્યો છે, હું એ પણ જાણુ છું કે રંજન અને કિશોર એક્બિજા ને પસન્દ કરે છે, અરુણ કારણવગર આ લગ્નબન્ધન માં બન્ધાઈ રહે એ મને ગમતુ નથી, એટલે મેંજ રંજન અને કિશોર ને લગ્ન કરી ને અરુણ ને મૂક્ત કરવા સમજાવ્યા છે.'”એક તરફ બેઠેલોદિલેરસિંહ બોલ્યો.

” દિલેરસિંહ મને પણ મળ્યા હતા, રંજન અને કિશોર ને પણ મળ્યા હતા, અને છેવટે આ સંબન્ધ વિચ્છેદ તેમજ નવો સંબન્ધ વિકસાવવા નુ નક્કી થયુ છે.આપણે બધા એ આ નવા સંબન્ધ નુ સાક્ષી રહેવા નુ છે.” ભાર્ગવે કહ્યુ.

“તો શું રંજન કિશોર સાથે લગ્ન કરશે..?”દેવકુંવર હજી આઘાત માંથી બહાર નહોતી આવી શકતી.

સોનાલી એ ભાભિ ને પોતાના બાહુઓ વચ્ચે લિધી.

” ભાભી…! તમે બહુ ભોળા છો. રંજન ફસાઈ ગઈ હતી, અને અરુણ ભાઈ એ તેને મદદ કરવા ખાતરજ માત્ર નામના લગ્ન કર્યા હતા.હવે તમે એ વિચાર માંથી બહાર આવો. અને રંજન અને કિશોરભાઇ ને અંતર ના આશિષ આપો.”

“અરેરે..!મારા મનથી તો એમ હતુ કે કેવુ મજાનુ જોડુ છે….! અરુણ જેવા પારકા ના દુખે દુખી થનાર ને આવો બદલો..?”દેવકુંવર હજી અફશોષ કરી રહી હતી.

“ભાભી..દુખી ન થાઓ. અરુણ ભાઇ મૂક્ત થાય છે, એ સારુજ થઈ રહ્યુ છેને…!” સોનાલિ એ કહ્યુ.

” પણ પછી અરુણ નુ કોણ..?એઅન્ધ તો હતો હવે બહેરો પણ થયો છે, એની સંભાળ કોણ રાખશે..?”દેવકુંવર ને હજી અરુણ ની ચિંતા હતી.

” આપણે બધા છીએ ને…!અરુણ નુ ધ્યાન આપણે રાખીશુ.” લખધીરે પત્ની આશ્વાસન આપતા કહ્યુ.

“બરાબર છે. અરુણ આપણો છે, અને આપણે એનુ બધુ ધ્યાન રાખીશુ.”ભાર્ગવે કહ્યુ.

” અરુણ સાંભળી શકતો નથી, જોઇ શકતો નથી, એની સાથે વાત કરવા માત્ર આ સોનાલિ નેજ આવડે છે, તો અરુણ નુ જિવન કેમ જશે..?”દેવકુંવરે કહ્યુ.

“તો સોનાલિ  છેજ ને..?એ ક્યાં જવાની છે..?અરુણ સાથે વાત કરવા એ આપણી દુભાષિયો બનશે.”લખધીરે કહ્યુ.

” એ થોડી આખી જિન્દગી બેસી રહેવાની છે..? કાલે લગ્ન કરી ને જતી રહેશે, પછીઅરુણ ને જે ભાષા સમજાય છે એ ભાષા બિજુ કોણ અરુણ ને સમજાવશે..?”દેવકુંવરે કહ્યુ.

” અત્યારે એ મહત્વ નો પ્રશ્ન નથી,આપણે પહેલા રંજન અને કિશોર નો મુદ્દો  પતાવીયે.”ભાર્ગવે કહ્યુ.

” એ બરાબર છે. તો રંજન, અને કિશોર. ! તમે બન્ને એક બિજા સાથે જોડાવા રાજિ છો એમ સમજીયે..?”દિલેરસિંહે પુછ્યુ.

” હા, હું પુરા દિલ થી રંજન ની કાળજી લેવા તૈયાર છું.”કિશોર બોલ્યો.

” અને રંજન તું..?”દિલેરસિંહે રંજન ને પુછ્યુ.

” હું પણ કિશોર સાથે જોડાવા નુ પસન્દ કરુ છું.”રંજન માથુ નિચુ ઢાળી ને બોલી.

“જેવા તારા નસિબ, છોડી….!તું સોના ને અવગણી ને કથિર ને વળગી રહી છે.” દેવકુંવર બોલી.

” બહેન..!અરુણ તરફ બધાને લાગણી છે, તમે રંજ ન રાખો. અરુણ ખરેખર તો સુખી થવા જઈ રહ્યો છે.”ભાર્ગવે કહ્યુ.

” ખરીવાત છે ભાભી.. હવે આપણે આગળ નુ પ્લાનિંગ વિચારીયે.” દિલેરસિંહ બોલ્યો.

” પ્લાન બિજો શુ હોઇ શકે…!અરુણે ડાઇવોર્સ પેપર્સ સહી કરી આપ્યા છે. બન્ને ની સમ્મતિ થી છુટાછેડા મળી જશે, એ પછી બન્ને ની લગ્ન કરાવી આપિશુ.કિશોર, તારા પરિવાર ની પણ સમ્મતિ હોવી જોઇશે.”લખધીરે કહ્યુ.

” મારા પરિવાર મા માત્ર મારા પિતાજિ જ છે, અને એમને આ લગ્ન સામે કોઈ વાન્ધો નથી.” કિશોરે કહ્યુ.

” તો બસ, આપણે રંજન અને કિશોર ને અભિનન્દન આપી ને છુટા પડીયે,અને અરુણ ખબર આપી દઈએ.”લખધીરે કહ્યુ.

બધાએ રંજન અને કિશોર ને અભિનન્દન આપ્યા. રંજને ભાર્ગવ  અને દેવકુંવર ના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. અને મિટીંગ વિખરાઈ.

એ પછી તો બધુ સરળ હતુ. અદાલત મા રંજન ના છુટાછેડા નો કેસ દાખલ કરવા મા આવ્યો, બન્ને ની સમ્મતિ હોવાના કારણે અદાલતે બન્ને ને લગ્ન બન્ધન માંથી કાયદેસર રીતે મૂક્ત કર્યા.

છેવટે લગ્ન નો દિવસ નક્કી કરવા મા આવ્યો. અને આખી કોલોની એ લગ્ન મા હાજર રહી.

રંજન ના પિતા ભાર્ગવ ના બંગલા માંજ માંડવો રોપાયો.અને વૈદિક મંત્રો સાથે બન્ને ની લગ્ન સંપન્ન કરવા મા આવ્યા.

લગ્ન પછી રંજન અને કિશોર ખુબ ખુશ હતા,

” ચાલો હવે વડિલો ના આશિર્વાદ લઈ લો.”ગોર મહારાજે સુચન કર્યુ.

સૌ પ્રથમ કિશોર ના પિતા ને બન્ને પગે લાગ્યા, એ પછી ભાર્ગવ દમ્પતિ ને પગે પડ્યા, એ પછી ક્રમશ:લખધીર ની માતા, દેવકુંવર,અને કોલોની ના અન્ય વડિલો ના આશિર્વાદ લેવા મા આવ્યા.

“મુખ્ય માણસ ના તો આશિર્વાદ લેવા ના રહી ગયા….”કિશોરે કહ્યુ, અને એ રંજન ને દિલેરસિંહ તરફ તરફ દોરી ગયો.

” રંજન  , આપણે દિલેરસિન્હ જિ  ના આશિર્વાદ વીના આપણુ નવુ જિવન શરુ કરીજ કેમ શકિયે..?”

બન્ને દિલેરસિંહ ને પગે પડ્યા.

“ઓહો… મારી તમામ શુભેચ્છાઓ તમારી સાથે જ છે સુખી થાઓ “દિલેરસિંહે બન્ને ના મસ્તક ઉપર હાથ મુકી ને કહ્યુ.”પણ હજી એક મહત્વ ના વ્યક્તિ ના આશિર્વાદ તો લેવા ના તમે ભૂલિ રહ્યા છો.”તેણે  કહ્યુ.

” કોણ..? હવે કોણ બાકી રહ્યુ..?”કિશોરે આશ્ચર્ય થી પુછ્યુ.

“જુઓ ,આ મહા પુરુષ નેજ ભૂલિ રહ્યા છો..?”દિલેરસિંહે કહ્યુ, અને એક ઝટકે પોતાના દાઢીમૂચ ખેંચી કાઢ્યા.

બધા અજબ રોમાન્ચ અનુભવતાજોઇ રહ્યા. દિલેરસિંહ ની જગ્યાએ ખુદ અરુણ હસતો હસ્તો , સાજોસારો ઉભો હતો.

“અરે…!આ શું ચમત્કાર…?દિલેરસિન્હ જ અરુણ ભાઈ હતા..?”સોનાલિ બોલી ઉઠી.

” અરુણ….! તમે..? તમેજ દિલેરસિંહ બની ને અમારી વચ્ચે ફરતા હતા..?’ભાર્ગવ પણ સાનદાશ્ચર્ય બોલી ઉઠ્યા.

“હાજી, હુંજ દિલેરસિંહ હતો.” અરુણ સ્વસ્થ રીતે બોલ્યો.

” પણ એ કેવી રીતે બને..? તમને તો દેખાતુ નથી. તો તમે મારી સાથે મુમ્બાઈ કેવી રીતે આવ્યા..?”રંજ અન આભી બની ને પુછવા લાગી.”

” હું અન્ધ પણ ન હતો અને બધિર પણ ન હતો.આગમાંથી મારો બચાવ થયો એ પછી થોડા દિવસ મને આંખે ઝાંખપ લાગી હતી, પણ હું અન્ધ નહોતો.પછી તો ડોક્ટરો ના પ્રયાસ થી હું સારો થઈ ગયો હતો.”અરુણે કહ્યુ.

“તો પછી આ રીતે અન્ધ બની ને બધા ને મુરખ બનાવતા હતા..?”કોઇ એ પ્રશ્ન કર્યો.

” મેં લખધીરે અને ઇંસ્પેક્ટર ઝાલા એ મળી ને અન્ધ હોવા નુ નાટક ચાલુ રાખવા નુ નક્કી કર્યુ કારણ રંજન નુ મન જાણવુ જરુરી હતુ.મેં જોયુ કે રંજન મારી સાથે સુખી ન હતી, એને કિશોર તરફ લગાવ હતો. મે એ બન્ને ની ઘણી વાર પ્રેમાલાપ કરતા પણ જોયા, મને અન્ધ અને બધિર સમજી ને બન્ને બહુ છુટ થી મળતા હતા. આથીજ મેં નક્કી કર્યુ કે રંજન ને બન્ધન માં રાખવા નો કોઈ અર્થ નથી.હું દિલેરસિંહ બની ને બધે ફરતો રહ્યો. અને લગ્ન્ન માટે આ બન્ને ને તૈયાર કરતો રહ્યો.રંજન આડે માર્ગે જઈ રહી હતી ત્યારે મેંજ એને મુંબાઈ મા બચાવી હતી, ઉદયશેઠ ને પણ મેંજ સત્યદર્શન કરાવ્યુ હતુ., અને છેવટે રંજન ને યોગ્ય માર્ગે વાળી ને મેં મારુ કર્તવ્ય બજાવ્યુ.” અરુને કહ્યુ.

“ઓહો…! આવી લુચ્ચાઇ…?હું એટલેજ ઘણી વાર વિચારતી હતી કેઆ દિલેરસિંહ ક્યાંથી ફુટી નિકળ્યો હશે, આ પહેલા અમે કોઇએ તેને જોયો નથી, અને એ અરુણ નો મિત્ર બની ને ક્યાંથી આવી ચઢ્યો છે…”દેવકુંવરે કહ્યુ.

“અને હથેળી મા લખવા ની મારી રીત પણ નકામીજ હતી એમ ને..?”સોનાલિ એ કહ્યુ.

” તદ્દન નકામિ તો નહી, હવે તો મને તારી એ ભાષા ની આદત પડી ગઈ છે…”અરુણે હસતા હસતા કહ્યુ,

“તો હવે એનો હાથ છોડતો નહી ભાઇ…!” દેવકુંવરે કહ્યુ.

સોનાલિ એ શરમથી લાલ મુખે ત્યાંથી સરકી જવાનુજ પસન્દ કર્યુ.

” અમારી આ યોજના માત્ર લખધીર અને ઇંસ્પેક્ટર ઝાલા જ જાણતા હતા.એમણે ઘણી મદદ કરી હતી.

” પણ ઝાલા સાહેબ કેમ દેખાતા નથી..?”લખધીરે કહ્યુ.

” સોર્રિ મિત્રો.મને પ્રમોશન મળ્યુ એની અભિનન્દનપાર્ટી મા વ્યસ્ત હતો. એ પતાવી ને સિધોજ ચાલ્યો આવુ છું.”ઇંસ્પેક્ટર ઝાલા ટોળા વચ્ચે થી માર્ગ કરતા આવતા દેખાયા.

તેમણે અરુણ ને ભેટી નેતેની પિઠ થાબડી.

રંજન અને કિશોર એમને પણ પગે પડ્યા.

” ચાલ અરુણ તું હવે બે રીતે મૂક્ત થયો. એક તો રંજન ની જવાબ્દારી થી, અને બિજુદિલેરસિન્હ ની દખલબાજી થી…”ઇંસ્પેક્ટર ઝાલા એ કહ્યુ.

” દિલેરસિંહ તો જિવનભર યાદ રહી જવાના છે…” કિશોરે હસતા હસતા કહ્યુ.

“ખરેખર, દિલેરસિંહે મને મુંબાઈ મા ઘણી મદદ કરી હતી,ઉદયશેઠ સાથે ફ્રોડ કરતા પણ તેમણેજ  મને બચાવી હતી. અરુણ હું તમારી ખુબ ખુબ આભારી છું.” રંજને અરુણ ને ફરીથી ચરણસ્પર્શ કરતા કહ્યુ.

અરુણે રંજન ના માથે હાથ મુક્યો.

“મેં અને લખધીરે તને દલપત જેવા ડામિસ ના હાથ માંથી મૂક્ત કરાવી , એ વખતે બિજી બે છોકરીઓ ની જેમ તું તારા પિતા ના ઘરે ચાલી ગઈ હોત તો આ બધુ કશુ ન થાત, પણ તું પિતાના ઘરે જવા તૈયાર ન થઈ ત્ત્યારે મને લાગુ કે આ નાદાન છોકરી ફસાઈ જવાની છે, એટલેજ મેં તને જવા ન દીધી.બદમાશો મારાથી અને લખધીર થીજ ડરતા હતા, એટલે તારુ રક્ષણ કરવા માટેજ મે તારી સાથે નામ પુરતા લગ્ન કર્યા, કોલોની ના લોકોની નઝરથી બચાવવા માટે એ લગ્ન જરુરી હતા. હવે તું સાચા માર્ગે છે, એટલે શિવાસ્તે પંથાન્”

” તમ્ને મેં ઘણા હેરાન કર્યા છે, છતા એક વચન માગુ છું. લખધીરભાઇ…! તમારે પણ એ વચન આપવુ પડશે.”

“કેવુ વચન..?’

” અરુણ…!તમારી હથેલી મા લખાયેલા લેખ  ને ભૂલતા નહી.”રંજને કહ્યુ.

અરુણ લખધીરે સામે જોયુ. લખધીરે પોતાની પત્ની દેવકુંવર સામે જોયુ.

” જોઇ શું રહયા છો મુર્ખાઓ….!સોનકી માટે આ અરુણ દિકરા થી વધુ સારો છોકરો ધ્યાન મા હોય તો બતાવો….!મારા તો આશિર્વાદ છે….” લખધીરે ના મા બોલી ઉઠ્યા.

“ખરુ છે ખરુ છે…..!” એકત્રિત લોકો એકજ અવાજે બોલી ઉઠ્યા.

” ધીરે બોલો ભાઇ. હું બહેરો નથી…..” અરુણ બોલ્યો. અને લખધીર ની મા ના ચરણ સ્પર્શ કરવા લાગ્યો.

લખધીર ભાવ પુર્વક અરુણ ને ભેટી પડ્યો.

સમાપ્ત.

અન્ધ આંખોનુ અજવાળુ.

લેખક :-સુરેશ્ચન્દ્ર શેઠ.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s